| Telefoon Pardon |
Noodtelefoon van start! Binnen een dag werd al gebeld.
Er is hard gewerkt aan de opzet van een noodtelefoon. Immers, we hebben ons
als doel gesteld: Voorkomen dat asielzoekers, die onder de oude wetgeving
in Nederland asiel hebben aangevraagd (130 in Wageningen) door de overheid
tegen hun zin via een stille aftocht worden uitgezet. Het belangrijkste
instrument is het opzetten van een netwerk tussen en rond de betrokken
asielzoekers. Naast Cafe Pardon is de noodtelefoon daar deel van.
De noodtelefoon is via mobiele telefoon 24 uur per dag bereikbaar. Het
nummer ervan is verspreid onder de 130 bedreigde asielzoekers in
Wageningen. Zij kunnen dit nummer bellen als ze in acute nood komen (b.v.
bezoek vreemdelingenpolitie) of begeleiding zoeken omdat ze bang zijn dat
ze tijdens het stempelen zullen worden opgepakt. Door deze 24-uurs
bereikbaarheid is dit aanvullend op wat de vluchtelingenhulp organisaties
kunnen doen.
De telefoon wordt beantwoord door een geïnstrueerde achterwacht, die drie soorten acties kan ondernemen:
- Zo snel mogelijk mensen ter plekke laten komen.
- Er kan een belboom in werking worden gezet, om indien nodig een blokkade uit te voeren.
- In geval van een verzoek om begeleiding wordt de asielzoeker gekoppeld aan iemand die zich als vrijwilliger daartoe heeft opgegeven.
Binnen een dag werd al gebeld naar Telefoon Pardon en is iemand die vijf jaar in Nederland is ondersteund bij het doorstaan van een Vertrekgesprek. Op zo`n gesprek lijkt de vluchteling psychologisch te moeten worden gebroken om mee te werken aan 'vrijwillige gefaciliteerde terugkeer'. Tijdens dit gesprek wordt de schier onmogelijke eis gesteld dat binnen 28 dagen de vluchteling reispapieren moet hebben om Nederland te verlaten en naar het land van herkomst terug te keren. De 'facilitering' die tijdens zo`n gesprek wordt aangeboden bestaat enkel uit doorverwijzen naar het IOM (Internationale Organisatie voor (lees: tegen autonome) Migratie. Niet meewerken betekent: opgehaald worden voor een enkeltje Ter Apel (Vertrekcentrum). Ook als je binnen 28 dagen geen reispapieren hebt (en welke ambassade is zo snel??) ga je naar VC Ter Apel. Na twaalf weken intimidatie daar dat je moet 'terugkeren' wordt je in Ter Apel op straat gezet. Dit is het traject wat ingezet is voor mensen van de oude vreemdelingenwet, vertelden de 2 IND`ers en een COA-medewerkster die het terugkeergesprek voerden. Tijdens dit gesprek herleidt de IND`er iedere vraag over veiligheid van de vluchteling in het land van herkomst tot herhalen dat het traject is ingezet en niet gestopt kan worden. De rechter heeft immers gezegd dat terugkeer veilig is. Tot slot wordt de vluchteling een 'Afspraakformulier' voorgelegd wat alleen ter plekke getekend kan worden. Zo`n gesprek meemaken als ondersteuner is niet makkelijk. Wat de vluchteling wil of zorgen baart doet er kennelijk niet toe: het gesprek is er op gericht duidelijk te maken dat het afgelopen is en dat de enige keus is tussen 'gefaciliteerde' (met IOM) terugkeer of de onzekere illegaliteit. Bovendien wordt het voorgesteld als dat de IOM behoorlijk wat geld kan meegeven, educatie kan bieden en ook nog huisvesting in het land van herkomst. In de praktijk blijkt van deze suggesties weinig over te blijven. Hoe zo`n gesprek is voor de vluchteling kun je je moeilijk voorstellen, maar dat het erger is dan voor de ondersteuner is klip en klaar.